De HEEK (Merlucius merlucius) is het enige lid van de familie dat in Europese wateren leeft.
Kenmerkend voor deze vis zijn het dunne lijf, de grote kop en de breed gespleten bek, die voorzien is van sterke, hoekige tanden.
De vorm van het lichaam doet denken aan die van de snoek en daarom kreeg deze vis in de Middeleeuwen de naam maris lucius (zeesnoek), waar de huidige wetenschappelijke benaming (Merluccius) van afgeleid is.
De eerste rugvin is kort en heeft de vorm van een driehoek; de tweede, lange, rugvin en de anale vin vertonen een lichte welving.

De rug van de heek is grijsblauw, de flanken en de buik zijn zilverachtig.
De heek brengt het grootste deel van zijn leven door aan de rand van het continentale plat, op 150 - 550 meter diepte; 's zomers leeft hij ook in minder diep water.
Het is een uitstekende zwemmer, die overdag dicht bij de bodem blijft en 's nachts aan de oppervlakte komt om voedsel te zoeken.

In de loop van het jaar onderneemt hij lange tochten.
De vissen paaien in de lente en in het noordelijk deel van het VERSPREIDINGsgebied ook in de zomer, op 100 - 800 meter diepte, niet ver van de kust.
De mannetjes worden geslachtsrijp, wanneer ze een lengte van circa 40 cm bereikt hebben; de vrouwtjes pas bij een lengte van circa 70 cm.

Het vlees van de heek is zeer smakelijk en een beetje vet.
Heek komt vooral in de vorm van diepgevroren filets op de markt.
Er wordt met sleepnetten opgevist.
Door overbevissing zijn de populaties aanzienlijk teruggelopen.

Lengte: 1 - 1,2 m, soms wel 1,5 m.
Gewicht: 5 - 8 kg, max. 11 kg.

VERSPREIDING