De MEERFOREL (Coregonus lavaretus) herkenbaar aan de korte, schuine snuit met de iets naar beneden gerichte bek.
De rug is blauwgroen, de flanken zijn zilverig, in het voorste deel van het lichaam meer neigend naar grijs.
De vinnen zijn grijs met een groenige glans en de schubben rond de anus ende zijlijn hebben een bleekroze tintje.

De meerforel is een grote marene.
Hij groeit zeer snel, vooral in vijvers waar men hem naast de karper heeft uitgezet.
Aan het eind van zijn eerste levensjaar is hij al 20-25 cm lang, bij een gewicht van circa 100 gram.
Op zijn tweede meet hij zo'n 30 cm en op zijn vijfde is hij uitgegroeid tot een mooie vis van 55 cm lang en meer dan 3 kg zwaar.
Rivierpopulaties ondernemen regelmatig trektochten om zich voort te planten, meer populaties paaien ter plaatse in diep water of zwemmen de stromen op die in het meer uitmonden.

De paaitijd is van oktober tot december.
De embryonale ontwikkeling duurt gemiddeld 100 dagen.
Op plekken waar de meerforel is uitgezet, kan men niet rekenen op een spontane vermenigvuldiging en daarom moet men het bestand op peil houden met opgekweekte pootvissen.

De meerforel voedt zich voornamelijk met dierlijk plankton; grote exemplaren maken ook jacht op bodemdiertjes, pootvissen en zelfs kleine vissoorten.

De meerforel is van groot economisch belang.
Hij verhoogt de natuurlijke productiviteit van vijvers, want voor de karper is hij geen concurrent op het gebied van voedsel.
Op meerforel wordt gevist met (sleep)netten; helaas blijven gevangen exemplaren maar kort in leven. Meerforel is voortreffelijk van smaak.

Lengte: tot 130 cm, gemiddeld 50 - 70 cm.
Gewicht: tot 10 kg, gemiddeld 2 - 4 kg.