De kleur van de OESTER (Ostrea edulis) is variabel; bruinachtig periostracum.
Grondvorm rond, met soms aan weerszijden van het slot asymmetrische 'oortjes'; de vorm varieert echter sterk, al naar de herkomst.
Schelphelften zijn ongelijk; de linker klep is schotelvormig, de rechter is plat.
De schelp is samengesteld uit verkalkte hoornige schubben.
Het dier bezit een grote centrale sluitspier.
Leeft in rustig water, vastgehecht op rotsen en andere vaste voorwerpen, op zanderige en slikkerige bodems in baaien en estuaria.
Ze komen ook wel voor in de open zee tot een diepte van 80 m.
Wordt in zijn
VERSPREIDING beperkt omdat de watertemperatuur in de zomer enkele weken meer dan 16 ºC. voor de paring zoet water opzoekend moet bedragen.

Het uiterlijk en ook de kwaliteit van de gekweekte platte oester varieert met de plaats van herkomst.
Zo onderscheidt men de 'Belons' uit Bretagne, de 'Imperialen', grote oestersuit de Oosterschelde en de Grevelingen en de 'Colchester' uit de Mersey in Groot-Brittannie.
Als gevolg van een ziekte in de Europese oesterbestanden is de platte oester schaars geworden, waardoor de prijs ervan aanzienlijk is opgelopen.
In veel gevallen is de rol van O. edulis overgenomen door de goedkopere maar kwalitatief mindere Japanse oester (Crassostrea gigas).
Door gunstige wisselkoersverhoudingen wordt de platte oester de laatste jaren ook uit de VS geimporteerd.

Gebruik:Vrijwel uitsluitend rauw geconsumeerd, hooguit met een drupje citroensap of wat peper; soms in schotels, soepen of sauzen verwerkt; gepocheerd, gebakken of gegratineerd.
Oesters gaan per traditie vergezeld van een witte wijn van niveau of champagne.

Lengte: soms 13 cm of groter, meestal 6-10 cm.