Het Lijf van de REGENBOOGFOREL (Oncorhunchus mykiss) is vrij hoog.
De bovenkaak is lang: hij loopt door tot achter het oog.
De staartvin is ondiep ingesneden.

De regenboogforel is afkomstig van de westkust van Noord-Amerika.
Eerst heeft men de vis uitgezet in andere delen van Noord-Amerika en in 1880 heeft men hem overgebracht naar Europa.
Vervolgens is hij ook in andere werelddelen terecht gekomen.

Aanvankelijk was het alleen de bedoeling de plaatselijke fauna te verrijken.
Later ging de commercie een belangrijke rol spelen.
Deze vis leent zich goed voor de teelt, maar ondanks alle pogingen die door vissers ondernomen zijn, vormt hij maar zelden populaties die zich kunnen voortplanten.
Steeds weer moet men pootvissen, die men zelf heeft opgekweekt, uitzetten.

Door een intensieve selectie zijn er talloze varianten ontstaan van uiteenlopende kleur, maar met als blijvend, gemeenschappelijk, kenmerk de roze-rode band die over het midden van de flank loopt, van de kop tot aan het begin van de staart.
De kop, de rug, de zijkanten en de rug- en staartvin zijn vrij dicht bezaaid met zwarte vlekjes.

De regenboogforel is even gevoelig voor vervuiling als de gewone forel, maar kan leven in iets warmer en minder zuurstofrijk water.
Bovendien heeft hij niet zoveel schuilplaatsen nodig als de beekforel.

Op 2 tot 3 jarige leeftijd wordt de regenboogforel geslachtsrijp; hij wordt 5 - 6 jaar oud, in vrijheid zelfs wel 18 jaar of meer.
In Europa paait hij tussen november en mei.
Het kuitschieten gebeurt in snelstromend water, in kuiltjes in de kiezelige bodem.
Meestal zijn het de vrouwtjes die deze nestjes graven.

Om zijn voortreffelijke smaak wordt de regenboogforel zeer veel gekweekt in vijvers.
Sinds enige jaren is een bijzondere kweekmethode in zwang, in kooien, die men in stuwmeren laat zakken.

Lengte: 60 - 90 cm, max. 120 cm.
Gewicht: gemiddeld 1 - 3 kg, zelden 6 -10 kg, max. 24 kg.